Sa Missioni (tìtulu originali: The Mission) de Roland Joffé est un’òpera chi unidi sa fortza visiva de su grandu cinema istòricu cun una riflessioni morali de rara intensidadi. Ambientau in s’Amèrica de Sud in su sèculu XVIII, su film contat s’incontru de su para gesuita Gabriel (Jeremy Irons) cun su mercenàriu Rodrigo Mendoza (Robert De Niro), duas figuras oppostas ca si depint infrentai cun sa violèntzia de sa colonizatzioni e cun su destinu de is populatzionis guaranì.
Sa scenègiatura de Robert Bolt construit unu dramma eticu innui sa fèi e su poderi si cuntràstant sena cumpromissus. Sa missioni gesuita diventat aici unu logu simbòlicu: de una patti logu de protezioni e dialogu, de s’atra una utopia fràgili chi si fràgurat contra is interessus polìticus e econòmicus de is potèntzias europèas.
Sa dimensioni visiva, premiada cun s’Oscar, faghet de sa natura su veru protagonìsta: is cascadas, sa giùngla, sa luxi chi filtrat intra is matas diventant elementu no solamenti iscènicu , ma spirituali, chi donada sensu a totu su racontu. A custu s’ agiungit sa colonna sonora de Ennio Morricone, chi mescidadi sonus sacrus e richiàmus de is culturas indigènas in unu linguàgiu universali.
Su film est stettiu presentadu a su Festival de Cannes 1986, innui aiat binciu sa Palma d’Oru, e restat unu de is esèmplus prus artus de cinema chi tratat su spiritu liberu de dogmas, ma chi obligat a pensai e a si ponni domandas.
Giai in su 1986 Roland Joffé aiat cuncepidu The Mission comenti una riflessioni chi tratat su iscòrriu intre fei, poderi e responsabilidadi individuali, chentza de donai rispostas fàcilis, ma presentendi duas maneras de afrontai a sa violèntzia: sa resistèntzia pacìfica e sa iscera armada. Una visioni ca, puru sighendi su passadu, chistionat cun claridadi a su presenti.
Oi, a distantzia de cuaranta annus, cussa tensioni morali tenit ancora significaus nòus. In unu mundu chi est ancora marcadu de disigualiantzas, sfrutamentu de is risorsas e situatzionis de marginalidadi, su film mantenit intrega sa fortza sua. No donat arrespustas, sighit a ponniri una domanda chi no si podit iscanzai: cali prètziu seus prontus a pagai in su nomini de su progresu, e cali responsabilidadi seus prontus a pigai frunti a sa istoria.
Note: Articolo originale in italiano tradotto in Sardo (Variante Campidanese).
