Sant’Arega fiat istada removida de su cultu ufitziali?


In s’Otuxentus Nicolò Navoni, archibiscamu de Casteddu, fiat cunvintu ca po Sant’Arega, in paris cun totus is s’atras carenas acatadas in su XVII sec., no ci fiant proas de su martiriu.

Po custa arraxoni in su 1822 iat bogau de su calendariu diocesanu sa mellu parti de is festas ca po issu fiant in “duda” e intra de custas ci fiat puru Sant’Arega.

Ma is motivus fiat atrus puru. Po Navoni sa festa fiat unu logu de perditzioni cun ballus, meda binu e promiscuidadi oscena puru in sa pratza de sa cresia.

Is deximeus, oltragiaus de custa decisioni, no podiant crei ca unu cultu millenariu podiat acabbai de una di a s’atra.

Defatu nisciunu iat ascurtau, sa fidi po sa Santa fiat aici forti ca totu sa genti iat sighiu afestai. Contestualmenti is delegatzionis deximesas fiant arribadas anch’e su papa Gregorio XVI, ca in su 1834, a pustis de sa morti de Navoni, iat torrau a autorizai uficialmenti is celebratzionis.

A pustis de 50 annus perou, in su 1881-82, archibiscamu de Casteddu Paolo Berchialla iat cuminatzau un’atra borta a bogai is celebratzionis chentza de connoscimentu uficiali.

Cuntantu ca po Sant’Arega ci fiat su connoscimentu de su papa, Berchialla iat decìdiu de dda bogai poita iat stètia considerada “non stòrica”, no ci fiant provas “monumentalis” de su marturizu e sa scrita in sa lapide non fiat abbastante.

Sa popolatzioni no iat acetau pasivamenti un’atru oltragiu e ponendi s’atentzioni in su monasteru bizantinu e in sa cresia antiga dedicada a sa Santa iat provau s’esistentzia de una “fidi imemorabili” ca no podiat essiri bogada.

Sa delegatzioni deximesa iat stètia ascurtada (puru poita sa genti sighiat afestai su propriu) e is celebratzionis iant stetias postas intra is “cultus localis” de su papa Leone XIII a pustis de unu annu, in su 1883.