
Teneus provas ca Gesù at biviu e s’est mortu diaderus?
Ddu scieus, medas personas creint ca Gesù est una idea e non unu perosnagiu istòricu, ma in realitadi calincuna cosa iscrita c’est.
Is primus evangelius funt de su primu seculu, forsis bint’annus a pustis de sa morti de Cristu. Santu Paulu ndi scriri in sus epistulas. Is comunidadis cristianas fiant in Gerusalemme ma ci ndi fiant puru in atras citadis cumenti Antiochia.
Pietro fiat de subitu unu de is prus importantis, ma atrus puru, cumenti Giacomo, fiant meda rispetaus. Intra de issus no sempri fiant de acordiu e ci fiant cussus ca po totu su primu seculu obiant abarrai a suta de sa religioni giudaica, circhendi de dda fai evolvi. Custus papanta cumenti is giudaicus e si fadiant puru sa “circoncisioni”.
Santu Pedru, chi oliat ispainai e fai cresci sa religioni noa puru in s’Ocidenti, sciriat beni ca custu tipu de usantzas no podiant essiri adotadas a Roma e, cunsiderau ca po Gesù Cristu no fiant importantis, iat decidiu de ddas bogai.
Intra cussus ca no fiant cristianus ci fiant Giuseppe Flavio, ca iat fontomau “Giacomo, su fradi de cussu ca tzerriant Cristu” e a pustis de issu teneus Plinio e Tacito, ca si contat ca Cristu fiat stetiu incravau in Giudea in su tempu de Ponzio Pilato, candu imperadori fiat Tiberio. Is cristianus no praxiant ni a unu e ni a s’atru.
Is giudeus creiant ca Cristu fiat su fillu burdu ca Maria iat tenniu cun unu brùsciu, po atrus autoris latinus fiat unu impostori. Po totus pèrou fiat stètiu unu personàgiu rèali.
De siguru a sa fini sa casa prus importanti est un’atra. Su fuedhu suu si contat de amori, rispetu e caridadi, cuncetus nobilis ca si poidint sighiri puru chentza de essiri cristianus. Ma nosu, cantu bortas nci pensaus d’ogna die?

