Su bistiri de Sant’Arega: istòria e devotzioni intre arrobba e arti de cosiri


Sa devotzioni po Sant’Arega s’espressàt puru atréssu s’arti de cosiri chi in is sèculus at bistìu su bultu suu. S’istòria de is bistiris de sa Santa est unu viàgiu chi movit de su de seixi sèculus po arribai a is traballus modernus, cumenti su bestiri fatu in su 1998 de Graziella Piras.

Su bultu, cun sa carena sua a “trespolo” de stili ispagnolu, at bitu is pannus cambiai in su tempus. Unu de is primus imbentàrius scoberrit chi in su comintzu su bestiri fiat birdi, cambiau a pustis cun su belludu arrubiu finas a mesu Otucentu. De s’acabu de s’Otucentu sa Santa at cumentzau a bestiri pannus de brocatu, de is annus Cincuanta de su Noicentu si est ispaghinau s’impiegu de su rasu de seda cun ricamus de oru e froris colorius, arregalaus de is fidelis.

Unu momentu de importu est istadu in su 1996, candu Salvatore Porceddu est stetiu obreri. Mulleri sua, Graziella Piras, biendi cantu fiat bistratu su bestiri, at decidiu de ndi fai unu nou. Imparis a su pobidhu, Graziella est partia a Roma po comprai is materialis in sa sartoria uficiali de su Vaticanu. Is pannus e is cannutíglius (filus de prata e de oru) ant fatu spantai a su predi Don Raimondo Podda.



Po su traballu nci funt bòllius ses mesis, incumentzendi de martzu de su 1998. Graziella at istudiau su modellu partendi de unu bestiri bèciu (po is medidas) e de una màniga antiga (po is decòrus). Su traballu de acabu no est istadu sceti una còpia, ma at portau una novidadi: Graziella at postu is butonis in logu de is acúgias de sa traditzioni po no arrogai su pannu, e at inventau is cucardas po is obreris.

Oi sa Santa bestit custu pannu cun sa piluca, sa palma, su Vangelu, sa corona e is prendas. Sa balentia de Graziella at passau is lacanas de Dèximu, portendi-dda a fai bestiris puru po s’Assunta de Guasiba e cussa de Donòri. Un’eredadi de fidi e de arti de cosiri chi sighit a bivi in sa bidha.